ارسال از تهران به تمام ایران / تحویل ساعتی پیک در تهران

تفسیر و معنی غزل 299 حافظ: اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک

غزل 299 حافظ با مصرع «اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک» شروع می‌شود. این غزل جوابیه‌ای به زاهدان ریاکار است که دینداری خشک و بدون تفکر داشته‌اند. حافظ می‌گوید اگر شراب می‌خوری، قسمتی از آن را ببخش و ترسی از آن گناه نداشته باش که به دیگران نیز سود برساند. این غزل در استقبال از غزلی از عراقی، در اوایل حکومت شاه شجاع و فارغ از هرگونه ایهام و رنگ عرفانی ساخته و پرداخته شده است. شرح کامل تفسیر و معنی غزل 299 را در مجله ساتین مد بخوانید.

رفع مسئولیت: فال و طالع‌بینی صرفا جنبه سرگرمی دارد و پیشنهاد نمی‌کنیم مسیر زندگی خود را بر اساس فال انتخاب کنید.

متن شعر غزل 299 حافظ

اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک

از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک

برو به هر چه تو داری بخور دریغ مخور

که بی‌دریغ زند روزگار تیغ هلاک

به خاک پای تو ای سرو نازپرور من

که روز واقعه پا وا مگیرم از سر خاک

چه دوزخی چه بهشتی چه آدمی چه پری

به مذهب همه کفر طریقت است امساک

مهندس فلکی راه دیر شش جهتی

چنان ببست که ره نیست زیر دیر مغاک

فریب دختر رز طرفه می‌زند ره عقل

مباد تا به قیامت خراب طارم تاک

به راه میکده حافظ خوش از جهان رفتی

دعای اهل دلت باد مونس دل پاک

تفسیر و معنی غزل 299 حافظ

با تک‌روی کردن و بدون کار گروهی نمی‌توانی به نتیجه‌ای برسی. در زندگی اجتماعی به وجود دوستان و همراهان نیاز خواهی داشت. به دیگران کمک کن تا در صورت نیاز به یاری تو بشتابند. فقط به فکر منفعت خودت مباش و سود دیگران را نیز در نظر بگیر.

حسرت گذشته‌ها را خوردن و حرص زدن برای آینده فقط امروز تو را تلخ می‌کند پس از زندگی لذت ببر و خود را گرفتار غم‌های بیهوده نساز. خیرات و دعای خودت را بدرقه راه درگذشتگان نما زیرا آنها دستشان از دنیا کوتاه شده و چشم به لطف تو دارند.

همچنین در تعبیر دیگری آمده است:

در زندگی خود هرگز حسرت گذشته ها را مخور، چرا که تنها فایده آن تلخ کردن زندگی به کام تو و دیگران است. همیشه سعی کن برای مردم سودمند باشی و در هر عملی که انجام می دهی، در کنار نفع خود به سود دیگران نیز بیاندیش تا دعای خیر آنها همیشه و در همه حال تو را در کارهایت یاری دهد.

دسترسی به بخشی از محتوا یا تصاویر ویژه اعضای سایت است.

ورود به حساب کاربری

نتیجه تفال شما به غزل 299

  • حضرت حافظ در بیت های چهارم تا ششم می فرماید: خواه اهل جهنم و خواه مقیم بهشت، خواه آدمی زاده و خواه فرشته باشی، سعی کن بخل و حسد و کینه نداشته باشی که در نزد همه، کفر و مذموم و مردود است.
  • معمار آسمان یعنی خداوند شش جهت جهان را چنان مسدود کرد که برای خروج از زیر دام گودال قبر، راهی وجود ندارد. شراب انگور به گونه ای طعنه به عقل می زند و او را فریب می دهد، پس الهی تا قیامت این داربست درخت انگور از آسیب ایمن بماند تا ما را از غم رها سازد. حال خود باید نیت خود را تفسیر نمایید.
  • انسانی پاک و مهربان می باشید ولی سعی کنید که بهره شما به مردم بیشتر برسد. نسبت به دیگران بویژه پدر، مادر، خواهر و برادر مخصوصاً تاکید می کنم، نسبت به همسر خود مهربان و با محبت تر باشید که از دنیا، آنها برایت می مانند.
  • از موقعیت دیگران خوشحال و مطمئن باش که خداوند به شما کمک می کند. این نیت با فراز و نشیب های فراوانی همراه می باشد و به صلاح شما نیست که در اجرای آن تعجیل شود. زیرا مقدمات کامل آن فراهم نمی باشد.
  • سرعت عمل، دقت و تلاش از لوازم موفقیت و پیروزی بر رقیبان شما می باشد. خبری که تصورش را نمی کردید، در هفته آینده به شما می رسد. پدر یا همسر شما از ناراحتی رهایی یافته است. نگران نباشید. مسافرتان کارهایش اگر طولانی شود، جای نگرانی نمی باشد. بالاخره انجام میگیرد. اگر می خواهید سفر کرده شما به سلامت و با مراد دل باز آید، در ۷ شب متوالی، با حضور قلب و معنی، سوره مبارکه الشعراء آیه ۱۷ تا ۲۱ را بخوانید.

تعبیر کامل غزل 299 حافظ

اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک

از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک

اگر شراب می‌نوشی، ته پیاله‌ای از آن را به خاک بریز، از گناهی که به دیگران سودی برسد ترسی نیست.

برو به هر چه تو داری بخور دریغ مخور

که بی‌دریغ زند روزگار تیغ هلاک

برو و با هرچه داری بساز و هرچه داری بخور یعنی چیزی برای فردا ذخیره مکن و افسوس مخور، چرا که روزگار، بی‌محابا تیغ مرگ را فرود می‌آورد.

به خاک پای تو ای سرو نازپرور من

که روز واقعه پا وا مگیرم از سر خاک

ای یار قدبلند نازدیده و در رفاه من، تو را به خاک پایت سوگند می‌دهم که روز مرگ من پای خودت را از سر گور من مکش…

چه دوزخی چه بهشتی چه آدمی چه پری

به مذهب همه کفر طریقت است امساک

چراکه در حق مُرده خواه دوزخی، خواه بهشتی، خواه انسان خاکی، خواه فرشته آسمانی، در مرام و راه و رسم مردمان، بُخل‌ورزی نشانه ناسپاسی است.

مهندس فلکی راه دیر شش جهتی

چنان ببست که ره نیست زیر دیر مغاک

آفریننده کاینات چنان راه این خانقاه شش سو را از هر طرف بسته که بجز راهی که به گودال گور منتهی می‌شود، راهی دیگر وجود ندارد.

فریب دختر رز طرفه می‌زند ره عقل

مباد تا به قیامت خراب طارم تاک

دختر درخت مو یعنی شراب انگوری به طرز عجیبی راه را بر عقل می‌بندد. خدا نکند که داربست انگور تا به روز قیامت خراب شود.

به راه میکده حافظ خوش از جهان رفتی

دعای اهل دلت باد مونس دل پاک

ای حافظ، در راه میخانه چه خوب، با حال مستی و سرخوشی از پای درآمدی و از این دنیا رفتی. دعای خیر صاحبدلان همدم قلب پاک تو بادا.


امیدواریم که از خواندن این غزل لذت و بهره کافی را برده باشید. خوشحال می‌شویم نظرات و خاطرات خود را در مورد غزل 299 از بخش دیدگاه‌ها با ما به‌اشتراک بگذارید.

امتیاز نوشته

میانگین امتیازات 5 / 5. مجموع آرا: 12

تا حالا به این پست امتیازی داده نشده ): دوست داری اولین نفر باشی؟

دیدگاه (1)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *